nataliaopreis.reismee.nl
Time flies when you're having fun
Wauw wat gaat de tijd toch snel, de titel zegt het al. Ook al heb ik dan niet al m'n verhalen op internet gezet zodat jullie die konden lezen, ik sluit m'n blog natuurlijk wel helemaal af. Dit is het dan, de laatste blog vanuit Down Under.
Ik heb echt een ongelooflijke top tijd gehad de afgelopen 5 maanden! Zoveel mensen ontmoet, de een af en toe nog gekker dan de ander, haha. En ook ik ben enorm gegroeid in de afgelopen maanden, ik weet nog hoe ik deze reis begon; huilend op Schiphol snel afscheid nemen van familie en in Sydney helemaal moeten wennen aan het slapen met anderen op een kamer in zo'n groot hostel en nu na al die tijd voelt het heel gewoon. En ook al mis je je eigen bed, douche, etc. het is enorm gezellig in zo'n hostel (vooral de kleinere versies). In elk hostel ben je steeds weer nieuw en kan je nieuwe mensen ontmoeten, samen koken, kletsen, 's avonds uitgaan. Hormonen die door je lijf gieren omdat je weer een leuke jongen hebt ontmoet, oh wat heb ik m'n moeder, oma en oom de oren van het lijf gekletst over deze ene jongen in het speciaal. Ik ga het natuurlijk uitgebreid nog allemaal vertellen wanneer ik thuis ben.
Mijn gastenboekje is ook aardig vol met allemaal lieve berichtjes van de mensen die ik onderweg heb ontmoet, sommige daarvan wil ik zeker nog ontmoeten op het thuisfront of als ze mijn kant opkomen naar A'dam! Je kan in een korte tijd een enorme sterke band krijgen met sommigen!
Natuurlijk ga ik Australie heel erg missen als ik terug ben in Nederland, maar ik zeg nu nog steeds; there's no place like home. En ik kan niet wachten om mijn lieve familie weer te zien.
En ik kom zeker terug naar dit mooie land! Misschien weer alleen of met iemand samen, wie weet.
Er zijn ook dingen die ik niet ga missen, hier komen ze:
- het rondsjouwen van al m'n spullen
- stapelbedden
- douchen met slippers aan
- dagen achter elkaar pasta eten
- afstanden lopen naar Coles of Woolworths
- kamergenootjes die 's ochtends vroeg hun tas nog moeten inpakken
- snurkende kamergenootjes
- het leven uit een rugzak (wat ook wel weer wat heeft)
Maar natuurlijk heb ik een waslijst met dingen die ik wel enorm ga missen;
- het rondreizen
- nieuwe mensen ontmoeten
- nieuwe plekken ontdekken
- het gezellige leven in de hostels
- Tim Tams (goddelijke koekjes!!)
- uitgaan 's avonds met een grote groep die je net hebt leren kennen
- de vrijheid (!!!)
- samen koken
- 's ochtends opstaan en niet per se iets moeten doen
- op blote voeten lopen op straat zonder dat iemand je gek aankijkt
- de vriendelijkheid (in winkels) van de Ozzies
Ja en wat doe je dan op je laatste dag in Australie... tv kijken, inpakken, genieten van het mooie weer in de winter (JA winter), blog schrijven, etc. Want ja ik zit al een maand in Perth en heb de mooie dingetjes nu een paar keer gezien en het is lekker om nog rond het hostel rond te hangen, inderdaad; je moet helemaal niks.
Dagdromen over alle mooie dingen die je hebt gezien en meegemaakt, het nalezen van alle lieve berichtjes, ja zo spendeer ik m'n laatste dag in Ozzie.
Want vanaf morgen wordt het 20 uur vliegtuig uit en vliegtuig in, films kijken, vliegtuig eten, en niet goed kunnen slapen. Dus laat mij maar lekker genieten hier op de bank in Perth!
Lieve familie & vrienden; ik zie jullie allemaal vrijdag ochtend en de rest van een hopelijk mooie zomer in ons kleine landje!
Liefs,
Natalia
Luie koala die ik ben
De titel zegt het al, het is wel erg lang geleden dat ik hier een verhaal heb gepost over mijn avonturen Down Under. Ik heb alweer zoveel meegemaakt, en ik heb het allemaal nog niet eens opgeschreven.
Ik kan wel heel kort vertellen wat ik heb ik heb gedaan, maar de lange verhalen komen er nog aan.
Plaatsen waar ik alweer geweest ben:
- Mission Beach
- Cairns
- Melbourne
- The Great Ocean Road
- Adelaide
En op dit moment zit ik in Perth, mijn laatste stop voordat ik over 2 weekjes alweer naar huis ga.
Heb wel alweer foto's op het internet gezet, dus die kunnen jullie wel bekijken.
Liefs,
Natalia
Airlie Beach – Whitsundays & Magnetic Island
Vanaf 1770 was het tijd voor een groot avontuur om met de nachtbus naar Airlie Beach te gaan, 13 uur zou de hele reis duren. Ik wist al dat ik niet genoeg slaap zou krijgen die nacht, maar ja hoort er ook weer bij. ’s Ochtends om 7 uur kwamen we dan eindelijk aan in Airlie Beach, toen was het nog op zoek gaan naar je hostel, ja lekker vroeg dus. Samen met een Engels meisje Sarah die ook heel toevallig in dat hostel zat, gingen we er naar op zoek. Want net ons hostel had geen free pick-up. Uiteindelijk bleek ook nog ’s dat we met die zware tassen alle trappen op moesten voordat we bij de receptie waren. Nou we kwamen echt helemaal kapot boven aan, doordrenkt in het zweet, fijn. Wat wel weer erg leuk was, was dat we samen op de kamer bleken te zitten. En de kamer was net een hotel kamer, geen stapelbedden, een eigen balkon, badkamer, tv en keukentje. Echt heerlijk. Daarvoor nog ff een ontbijtje gegeten in een lokaal cafe en ook een bakkie koffie was wel nodig. Altijd beter dan die instant koffie die ik steeds loop de te drinken hier.
Ik zou niet meteen de volgende dag op de boot gaan, dus ik zat een paar dagen nog in Airlie Beach, lekker rustig aan doen. Beetje het centrum verkennen, films kijken op de kamer, etc.
3 april ging ik dan eindelijk op de boot, The Atlantic Clipper, we zaten met 53 man op de boot, dus lekker veel mensen om te leren kennen. Toen ik bij Peter Pans eerst m’n baggage moest afleveren omdat je geen backpack mee kon nemen op de boot, kwam ik Marjolein en Dieuwertje tegen, twee Nederlandse meiden die voor school met een hele grote groep naar Australie zijn gekomen voor onderzoek. Ze hadden daarna ook lekker nog even vrije tijd, dus die meiden gingen op de boot. Dieuwertje bleek ook op de Clipper te zeten, wat ik wel erg leuk vond, dan kende ik alvast iemand die ook op de boot zat. Onze boot ging pas om 3 uur weg, dus we hadden nog wel even de tijd om rusttig aan te doen en iets te eten. We zijn naar de bakker geweest en daar heb ik een lekker broodje gekocht met een latte. Maar goed, daarna moesten we naar Gloria’s cafe lopen waar ook de rest van de groep was. In het begin konden we het helemaal niet vinden dus moesten we het steeds aan de mensen daar vragen, en eindelijk wisten we dan hoe we daar heen moesten lopen. Het was wel sjouwen met die tassen, vooral het drinken wat we hadden gekocht maakte het zo zwaar. Eenmaal aangekomen bij het cafe, zat de rest van de groep er ook al. Bij de boot ging james ons verwelkomen op de boot, volgens mij schaamde hij zich wel, want de rest van de crew dwong hem, haha. Wat wel een grappig gezicht was. Daarna mochten we op de boot, waar we eerst onze slippers/schoenen uit moesten doen. Lekker de hele tijd op blote voeten lopen, dat is echt iets wat ik ga missen als ik weer in Nederland ben.
De boot van binnen was lekker ruim. Er was zelfs een LCD, dus hoezo luxe? Boven op het dek kregen een welkomsspeech van Steve, geweldige/grappige gozer die al 14 maanden op de boot aan het werk was. Hij vertelde ons over de veiligheid en de regels op de boot en wat we allemaal gingen doen. Tusendoor maakte hij van die droge opmerkingen, waar ik natuurlijk weer dubbel om lag.
Natalie moest daarna ook nog ’s demonstreren hoe het lifejacket werkte en hoe je het om moest doen. Ze schaamde zich dood, vertelde ze me later. Later bleek dat ik ook bij haar samen met de “kamer” zat op de boot en ook met Dieuwertje, een naam die ze natuurlijk in het Engels niet kunnen uitspreken, dus werd zij Die genoemd.
Daarna was het lekker genieten van het uitzicht en ondertussen vaarde we naar de plek waar we
’s nachts ook het anker zouden gaan leggen. Met Natalie, Pamela en Dieuwertje heb ik een tijdje lekker zitten kleten. Echt 2 top meiden uit Engeland en Schotland. Rond half 7 konden we gaan eten, het was vis BBQ, een stuk witte vis, koolsla en aardappelpuree. Echt erg lekker eten. En dat stukje vis kon ik wel goed gebruiken. Na het eten was het kennismaken met iedereen en een lekker drankje erbij. Met een groepje benedendeks gingen we drankspelletjes doen met kaarten. Dat was echt lachen, de een was nog sneller dronken dan de ander. Ik was blij dat ik alleen bier aan het drinken was en geen goon, want dat kickt er echt in. Maar ik moet zeggen ons Nederlandse bier is echt veel lekkerder!
Vooral Natalie was op een gegeven moment lekker dronken, het arme kind. De rest van de groep was toen boven ook lekker bezig met de drankspelletjes, zo te horen. Later op de avond gingen de meesten niet al te laat naar bed. Ik ging ook maar niet te laat naar bed sinds we om 7 uur al weer op moesten. En ik was vroeg op de avond al echt kapot.
De volgende dag werden we gewekt door Steve die aan het zingen was, om 7 uur ’s ochtends. En toen was het tijd voor een ontbijtje. Veel langer kon je toch niet doorslapen, want de boot ging ook al weer verder varen en met die moter vlakbij je kop lukt slapen ook niet echt.
Die dag gingen we ook duiken en snorkelen. In het begin was nog wel erg zenuwachtig over het duiken en of ik het nou wel of niet moest doen. Na een goeie en grappige uitleg van Ryan besloot ik toch maar om wel te gaan duiken. Want ja het is toch het Great Barrie Reef. En niet iedereen kan zeggen dat ie daar gedoken heeft. Ik zat samen met Steph in spanning benedendeks af te wachten. Ik was in het groepje voor haar met de Zweden; Kristoffer, Siri en Shauna(?). Natuurlijk eerst nog ff een leuke foto maken van het oh zo sexy zittende stinger suit. En daarna was het tijd om op het kleine bootje te gaan richting het strand, daar kregen we al onze diver gear aangetrokken met behulp van Steve. Die zuurstoftanks en de gewichten waren echt zwaar als je nog op het land was. Toen mochten we het water in om eerst te oefenen met het ademen.
Dat was echt even wennen in het begin, want je moet heel rustig in en uit ademen. Eenmaal in het water had ik het wel een beetje moeilijk daarmee.
Onder water hield ik de hele tijd Ryan zijn hand vast zodat hij me kon helpen. Hij was echt heel aardig en bleef ook geduldig want ik moest wel een paar keer naar boven komen. Op een gegeven moment toen we wat dieper waren, kreeg ik pijn in m’n oren. En het ging niet meer weg, toen ging ook m’n mondstuk eruit en Ryan en ik kregen hem er niet meer goed in, dus ik raakte toen in paniek en wilde naar boven. Eenmaal boven wilde ik ook stoppen, want m’n oren deden echt heel pijn en ik was ook erg moe geworden.
Shaun haalf me met heet speedbootje op om weer naar de grote boot te gaan. Ik vond het duiken op zich en wat ik allemaal gezien heb echt heel bijzonderen en ben blij dat ik het gedaan. Alleen heel snel zal ik het misschien niet meer doen, het is niet zo erg mijn dat ik een hele cursus zou willen volgen om mijn certificatie te halen. Maar je moet het eens in je leven gedaan hebben.
Daarna was het lekker rustig aan doen op het dek, met chips en dip en ook nog ’s chocolate chip cookies. En ’s avonds konden we genieten van spaghetti bolognaise en natuurlijk daarna was het weer tijd voor een feesie. De drank, muziek en kaarten werden er weer bij gehaald. Ook kregen we even later een leuk stukje topografie over de Whitsundays.
Een grote groep speelde daarna het spel met de goonbox waar je die alleen mocht pakken met je mond en alleen je voeten mogen dan de grond aanraken. Ik deed niet mee, iets te beschamend, haha. Met de meisjes en jongen uit Zweden gingen we op het dek nog een drankspelletje doen, we lagen helemaal dubbel want door de regels ging het bij veel mensen steeds mis, ook bij mij. Op een gegeven moment waren er ook dolfijnen aan het rond zwemmen vlakbij de boot. Was erg bijzonder om die in het wild te zien. Terwijl ik aan het kijken was naar de dolfijnen, raakte ik aan de praat met Kristoffer. Erg aardige jongen en je kon makkelijk met hem praten. Op een gegeven moment kwam het erop aan dat ik vertelde dat ik ooit wel een keer naar Zweden zou willen en hij een trip door Europa wil maken. En toen hadden we afgesproken om dan sowieso bij elkaar langs te gaan.
Rond 12 uur, wanneer ook het licht uit ging, ging ik naar bed. En ja ook de volgende ochtend werden we weer vrolijk gewekt door Steve die aan het zingen was. Het was de dag dat we weer terug gingen naar Airlie Beach, awwhhh.
O, ja en voordat ik het vergeet te vertellen, de tweede dag zijn we ook nog ’s ochtends naar Whitehaven Beach geweest. Een mooi strand waar het zand echt heel fijn en wit is. Daar hebben met de groep ook nog even lekker een uurtje gezeten.
Wie die dag (de laatste) nog wilde snorkelen of duiken ging dat gelijk na het ontbijt doen. Ikzelf had geen zin meer om het water in te gaan. Dus ik bleef met een paar andere meiden lekker op het dek genieten van de zon, die natuurlijk weer op de laatste dag fel ging schijnen. Een Duits meisje had ik ook nog geholpen met het schrijven van een Nederlandse tekst voor op de kaart die ze naar vriend wilde sturen.
Daarna was het tijd om de spullen te gaan pakken uit je kamer. En toen wsa het helaas alweer tijd om terug te varen. Die dagen waren snel voorbij gegaan, maar het was echt een top tijd; leuke groep, leuke crew, etc. Die avond was ook de after party, waar ik veel zin in had. Eerst nog m’n baggage ophalen en weer naar boven zeulen naar m’n hostel, Whitsunday Terraces.
Om half 8 begon de after party in Phoenix Bar, het was echt een hele leuke avond en de meesten mensen van onze boot waren er ook. Ik liet ook iedereen in mijn boekje schrijven.
Vooral met Dieuwertje en Marjolein ging ik goed los. De crew kwam later ook nog erbij die ook wel van een feestje hielden. Na de Phoenix Bar ging een groepje ook nog naar Mama Africa, een andere bar in Airlie die pas om 12 uur open ging. Daar heb ik ook nog even heerlijk gedanst tot half 3 en toen was ik wel echt zo moe dat ik naar bed wilde. En de volgende dag was het ook tijd om weer verder te gaan met de Greyhound bus, op naar Townsville – Magnetic Island. In de bus zat ik naast een aardige Canadese meid, waar ik ook nog even leuk mee heb zitten kletsssen. Natuurlijk kregen we ook weer een film te zien tijdens de reis, deze keer was het Casino Royale. Altijd leuk!
Met de ferry vanaf Townsville gingen we naar Magnetic Island, samen met Siri en Kristoffer en nog een ander Zweeds meisje, Jennie, naar ons hostel genaamd Base. Het enige hostel aan de oostkust aan de zee.
Patsy and Daphne zaten ook in het hostel, hoe meer zielen hoe meer vreugde. Die Patsy is wel echt een lekkere gekke meid, ’s avonds toen we met een groepje buiten aan tafel zaten ging ze net doen alsof ze een heel telefoon gesprek had, en de telefoons waren slippers. Nou ik heb net als de rest echt dubbel gelegen. Daarvoor ook nog ’s een gratis maaltijd gehad, hamburger met friet. En ja dan mis ik toch de lekkere Nederlandse mayo.
De rest van de avond was het lekker kletsen en een beetje rondhangen langs het hostel. Ik ging ook die avond niet al te laat naar bed, want ik was nog steeds kapot van al mijn avonturen op de boot en in Airlie. Je merkt het echt snel als je ook maar een beetje slaap tekort komt hier.
De volgende ochtend was het genieten van een lekker gratis ontbijtje, coco pops+vanille yoghurt+fruit. Was best lekker moet ik zeggen, en gezond ook!
Helaas gingen Patsy en Daphne die dag weer verder reizen, op naar Mission Beach. Die avond was het ook Ladies Night, maar daarover later.
Met de “Zweden” zijn we die dag een auto gaan huren en hebben we een beetje over het eiland gereden, we wilden toch iets zien van het eiland en waarom dan niet met een auto. Het duurde wel ff voordat we dat allemaal geregeld hadden, maar na een paar uur konden we dan eindelijk gaan rijden. Eerst gingen we naar een strandje waar je wel ‘normaal’ kon zwemmen, omdat er een net hing tegen de kwallen die er dan niet doorheen konden zwemmen. Wat ook wel even heel lekker was, om geen stinger suit eerst aan te moeten trekken. Ff een fris duikje in de zee. Daarna gingen we bij een Mexicaans restaurantje even wat eten, samen met Jennie had ik de nachos met guacamole en salsa. Een aanrader, maar niet per se in Australie haha! Daarbij een lekkere aardbeien smoothie, dat maakte het wel helemaal af. Na gezellig te hebben gekletst en toen onze borden leeg waren, gingen we verder rijden naar een plek waar je een wandeling kon maken en heel misschien ook koala’s zou spotten. Nou na geen een koala gezien te hebben, wat ik ook weer niet zo’n hele ramp vond, gingen we weer terug naar de auto, zodat we terug naar het strand zouden rijden om daar de zonsondergang te zien.
Aangekomen bij het strand, dacht Kristoffer dat iedereen uitgestapt was, maar ik had mijn deur nog open en ja hoor toen gebeurde het, mijn arme voetje kwam onder het wiel van de auto terecht. En dan zou je denken dat ik het zou uitkrijsen van de pijn, maar nee hoor ik stond daar rustig en zei “The car’s on my foot.” Over geld kan ik helemaal in paniek raken, maar een auto op m’n voet, nee hoor ik blijf dan m’n rustzelve(is dat goed Nederland, oma/mama?) Kristoffer was natuurlijk helemaal van o sorry, doet het echt geen pijn. En ik ‘nee hoor, gaat goed’. Natuurlijk later begon het wel pijn te doen, maar ik kon er gelukkig nog normaal op lopen dus gebroken was ie niet. Niet in paniek raken hoor oma, m’n voet werkt nog perfect. Die voetjes van mij kunnen wel wat hebben. En mama, jij mag me wel een voetreflexbehandeling geven als ik terug ben, want als ik er op druk dan doet het af en toe nog wel een beetje pijn. Wel gratis natuurlijk he, hihi.
De mooi zonsondergang maakte wel weer alles goed, toch bijzonder om te zien; de zon die onder gaat in de zee. Het werd inmiddels donker en we besloten om maar weer terug te gaan naar ons hostel. Ik zat nog vol van het de nachos die (als ik me het goed herinner) heb ik niet nog iets gegeten die avond. Doet er ook verder niet toe, haha.
En wie kwam ik daar tegen in het hostel, Natalie, van de boot! Was echt blij om haar weer te zien, echt zo’n leuke meid. Ik wil haar zeker een keer nog opzoeken in Engeland. Pamela (ook van de boot) was er ook! Net zo’n lieve meid.
O, ja het was dus Ladies Night die avond en dat betekende dat alle meiden tussen 8 en 9 gratis “champagne” kregen. Neem de woorden wijn en champagne in de hostels niet al te serieus. Het is vaak wat anders, haha. Het begint met een G en eindigd op OON! Niet te zuipen die handel.
Geef mij maar een Amsteltje, he papa, veel beter bier. De jongens die ook gratis champagne wilde, moesten zich verkleden als vrouw. Het voelde toen echt alsof ik weer een beetje thuis was, wat ik zag was hilarisch. Die mannen/jongens met jurkjes aan neptieten. Echt hilarisch! Ze moesten ook nog ’s een soort modeshow houden, wat eigenlijk niet om aan te zien was. Ik heb er natuurlijk een filmpje gemaakt, maar om de schaamt van al die jongens te besparen zal ik het niet op internet zetten. Dus mama, Sander en de rest jullie moeten allemaal afwachten tot dat ik weer thuis ben om het te zien. Na dat alles was het lekker dansen! O, ja en Kristoffer had me ook nog een biertje beloofd omdat ie op m’n voet was gaan staan met de auto. Jeej! Als ik nou toch even dat Nederlandse bier naar hier hadden kunnen importeren, ze hebben natuurlijk wel Heineken, maar alsnog. (ik kan het niet vaak genoeg blijven zeggen, sorry daarvoor)
Het werd weer geen vroege avond voor mij, zal maar niet zeggen hoe laat ik naar bed ging. Maar het was toen inmiddels alweer 7 uur ’s ochtends in Nederland, om het zo maar te zeggen. Ik had wel gezellig natuurlijk, daar niet van!
De volgende dag was het alweer tijd om verder te reizen, ik zat in dezelfde bus als Jennie, gelukkig hadden we nog even de tijd om te relaxen bij het zwembad. Toen rond 12 uur was het tijd net de bus terug naar de ferry terminal te gaan en met de greyhound bus op naar Mission Beach. Maar natuurlijk had de greyhound bus weer ’s vertraging (joepie!), maar als het een ding is wat ik hier geleerd heb, is het om heel veel geduld te hebben. En die eigenschap neem ik lekker terug mee naar Nederland. Die ik daar goed kan gebruiken. Het was gelukkig ook niet zo’n lange reis en rond half 8 kwam ik dan aan bij het hostel “Absolute Backpackers”. Om jullie niet al te verwarren zal ik het Mission Beach dagboek in een nieuwe blog plaatsen, want deze wordt wel erg lang.
Liefs,
Natalia
Agnes Waters / 1770
Nou heb ik dan eindelijk weer tijd en zin om over mijn volgende verhalen te vertellen, want ik heb alweer veel meegemaakt sinds mijn laatste verhaal (veel dingen die jullie nog niet eens weten, hihi)
Laat ik maar 's beginnen met Town of 1770, waar ik na Fraser Island heen ging. Daar heb ik 't echt heel leuk gehad, veel leuke mensen ontmoet, weer anderen tegengekomen die ik al eerder had leren kennen. Zoals Dominique en Peggy Sue.
En ook heb ik daar weer leuke dingen gedaan, zoals surfen en op een motor gereden (cool he papa?) Heb ik natuurlijk ook foto's van, die ik als ik het goed heb ook al heb upgeload.
Het hostel waar ik zat in 1770, heette Southern Cross, echt een heel fijn hostel. Eigenlijk een soort backpackers resort. De kamers hadden in plaats van een nummer een naam, en de eerste 3 nachten sliep ik in Ierland en de andere 3 nachten in Oostenrijk. Nog steeds heel gek om te zeggen "I've stayed in Ireland for 3 nights. I mean the room, not the country."
Er was een vrij grote algemene ruimte met televisie, eettafels, en ja 4 computers waarvan maar 1 het deed, hahaha. Maar ik heb die niet gebruikt, was vrij sloom hoorde ik steeds iedereen klagen. Ja je kan niet alles hebben als backpacker.
De eerste 2 nachten zat ik op de kamer met 4 Engelse meiden die ik al eerder had ontmoet in Rainbow Beach. Echt typisch Engels waren ze. Heel aardig ook, kon lekker met ze lachen.
Het hostel had echt een hele relaxte sfeer, leuke staff, leuke mensen en nog 's genoeg ruimte voor jezelf. Er waren ook hangmatten waar je heerlijk in kon uitrusten.
Op 25 maart ben ik wezen surfen met de organisatie 'Lazy Lizard', was echt heel leuk en ook nog 's leuke instructeurs. In de bus kon ik het goed vinden met een meisje uit Engeland, dus vorme ik met haar een due om de 2 surfboards naar beneden te dragen. Dat was wel even hard werken, goeie oefening! Op het strabd werd ons alle posities uitgelegd waarin je moet staan als je opspringt. Op een gegeven kreeg ik het wel zwaar, vooral je bonvenlijk krijgt het nogal zwaar te verduren. Je moest ook echt genoeg water drinken, want anders zou je aan het eind van de middag een uitgedroogde rozijn zijn. Je zweet je echt helemaal het leplazarus en het is ook nog 's bloedheet met die Australische zon. Goed insmeren hoorde er ook bij natuurlijk. Anders zou de helft van het groepje er als een kreeft uitzien aan het eind van de middag.
Wat wel heel mooi was, was dat we ons prive strand hadden, dus niet tussen alle andere surfers op het "algemene" strand.
Uiteindelijk mochten we dan het water in, dat was toch een stuk lastiger dan op het zand met oefenen. De instructeurs gaven je een zetje als er een gold aankwam en dan was het peddelen geblazen, het is mij 2x gelukt om er op te staan, maar dat was het uiteindelijk ook, haha. Niet een makkelijke sport surfen, kan ik je vertellen. Ik denk wel dat als je het eenmaal onder de knie hebt dat het dan wel echt top is. Maar ik ben blij dat ik het gedaan heb, ondanks het zoute water wat je steeds maar weer binnenkrijgt. Daarna heb ik nog even liggen dobberen in het water op m'n board en na wat gestuntel het water uitgegaan. Ik was echt helemaal kapot daarna en wat ook nog 's lekker vervelend was, was dat de knoop van m'n bikini topje drukte keihard tegen m'n borstbeen tijdens het surfen, niet echt fijn.
Nou en toen kwam het erop aan dat we die boards weer naar boven moesten dragen, ik had het echt niet meer, poeh.. kan je je voorstellen om met 30 graden twee van die dingen naar boven te moeten dragen (joepie!) maar zonder te stoppen hebben we het gehaald, ja GIRL POWER, wel moest Nick (een van de Engelse jongens die in de kamer naast mij zaten in het hostel) er nog wel even snel langs omdat ie vond dat wij natuurlijk als meisjes weer te langzaam waren, haha.
Jane die had foto's gemaakt terwijl we aan het surfen waren die dag. De foto's konden we 's avonds van haar kopen in de locale pub.
Daarvoor hadden we nog we nog genoeg tijd over van de rest van de dag. Dus ben ik maar een beetje gaan lezen en computer om even bij te komen van die ochtend. Ik wilde ook nog geld pinnen, maar bij de eerste automaat deed mijn pasje het opeens niet. Oke dacht ik, bij eentje kan het misschien nog gebeuren, maar toen bij de volgende automaat deed ie het ook niet, en de volgende ook alweer niet. En ja zoals ik dan ben, dan raak ik een beetje in paniek. En ik kon ook m’n moeder niet bellen, want die lag heerlijk te slapen natuurlijk. Wat er dus uiteindelijk aan de hand was, was dat ING problemen over de hele wereld had met geld pinnen. Dus het lag gelukkig niet aan mijn rekening.
’s Avonds gingen de Engelse meiden weer verder en Dominque ook, Na afscheid te hebben genomen en ook in Nick zijn boekje te hebben geschreven, gingen we met een groepje wachten op het busje om naar de pub te worden gebracht. Lekker als typische backpacker op de grond zitten en kletsen tijdens het wachten, eenmaal in de pub was het ook nog erg gezellig! Surf foto’s bekijken, biertje drinken, kletsen, ja echt heel leuk allemaal.
De jongens Ash, Nick en Mark gingen pool spelen en wij meiden natuurlijk toekijken. Later met Jane heb ik ook nog een potje pool gespeeld, wat wel erg lachen was, want ik bakte er helemaal niks van, de laatste keer dat ik dat heb gedaan is iets van 10 jaar geleden en dan op een mini versie ervan. Maar dat maakte het wel weer heel erg lachen.
Daarna ben ik bij de jongens en meiden buiten gaan zitten, de rest van de avond lekker zitten kletsen. Nog wat foto’s gemaakt als herinnering van de leuke avond en daarna met het laatste busje terug naar het hostel.
Op de veranda van hun kamer hebben we nog even gezeten, zo gelachen om ze. Want ze waren echt helemaal weg, iets teveel gedronken. En ik die niet zoveel had gedronken, vond het natuurlijk hilarisch.
Rond 12 uur/half 1 toch maar naar bed gegaan, niet dat ik lekker had geslapen die nacht van de spierpijn en de pijn op m’n borstbeen. En ook dat m’n pinpas het niet deed zat me ook niet heel lekker (ik wist toen nog niet dat het uiteindelijk allemaal goed zou komen), dus heb ik die ochtend Sander even opgebeld en die had me gelukkig gerustgesteld en dat ik me geen zorgen hoefde te maken.
Ben daarna even een lekker bakkie koffie gaan drinken en ook afscheid genomen van de jongens, wat ook heel gek was. Had het echt gezellig gehad met hen. Ik moest van kamer verwisselen, dus eerst 3 nachten in Ierland en daarna in Oostenrijk.
Daar ontmotte ik Maddie uit Finland, echt ene hele leuke meid. Meteen staan kletsen.
De rest van de dag niet meer veel gedaan, aan het van de middag helemaal dubbel gelegen met Renate, een meisje uit Nederland wat ook in het hostel zat, zij zat ook bij mij op de kamer. We hebben echt dubbel gelegen om de meeste gekke dingen, die ik hier maar niet zal neerzetten.
En toen was het tijd om eten te koken, en daarna de film Blood Diamond gekeken, blijft een goeie en mooi film!
27 maart ook wel weer een lekkere dag gehad, alleen in de ochtend voelde ik me nog niet heel erg lekker dus ik had mezelf getrakteerd op een lekker bakkie koffie en een blueberry muffin. Dat was echt even genieten. Dat leer ik hier steeds meer, om te genieten van de kleine momenten. De rest van de middag zitten kletsen met Maddie, het is grappig hoe iemand op je kan lijken. Ze was ook niet echt zo’n meisjes-meisje, wat ik ook niet ben. Maar goed, ze zei ook dat ze last had van haar schouders en nek, en ik zei dat ik daar ook last van had, dus stelde ik voor om haar een massage te geven en zij mij ook. Die lavendel olie die ik van Sinterklaas had gekregen kwam dus goed van pas. Die massage was echt heel fijn, voelde me daarna stukke beter. Het was daarna ook weer tijd voor weer een film met Leonardo DiCaprio, Gangs of New York, nog zo’n goeie film. En zo hebben we de rest van de avond nog 2 films gekeken; What Happens in Vegas en Four Brothers. Was weer gezellig met de grote groep in de ruimte. Die avond ook afscheid moeten nemen van Maddie, die de volgende heel vroeg verder moest. Hoop haar ooit nog wel nog een keer te ontmoeten in Amsterdam, hele bijzondere meid.
Ik merkte toen echt na die paar dagen dat het echt een goede beslissing is geweest dat ik deze nu aan het maken ben. En ik voel me ook echt gelukkig.
Liefs,
Natalia
Foto's + verhalen!
Ben nu de foto's aan het uploaden en die zijn dan bijna up to date! Met de verhalen loop ik wat achter, maar die komen er ook snel aan.
Ik vermaak me helemaal toppie, vandaar dat het wat langer duurt.
Noosa, Rainbow Beach & Fraser Island
.Up, side, down
Maandag is het weer zo ver, dan ga ik verder reizen na een maand WWOOFen. Het was echt een hele leuke ervaring, en ik kan niet geloven dat ik hier inmiddels al een maand zit. Wat gaat de tijd toch eigenlijk snel. Maar het was echt een top tijd hier! Ondanks de pijnlijke gewrichten en muggenbeten. En ook de vele regenbuien kunnen er ook nog wel bij, maar ja ik kom uit Nederland dus die regen was niet zo moeilijk om aan te wennen.
Ik weet nog de eerste dag dat ik hier aankwam dat ik eerst dacht: "waar ben ik aan begonnen?" Maar ik raakte al snel gewend aan de familie en het buiten douchen en naar de wc gaan. Ook al heb ik wel weer behoefte aan stenen wc en een douche ergens binnen. Op Fraser Island, waar ik vrijdag de 19e heen ga, kan ik daar ook wel naar fluiten, maar dat is weer anders, haha.
Het was ook weer even wennen dat ik om half 7 op moest staan voor het ontbijt, en dat was ook nog 's warm eten. Wat ik al helemaal niet gewend ben 's ochtends! Ik moet zeggen, het is lekker, maar ik geef toch de voorkeur aan een bak Coco Pops met melk. Het was wel weer ff lekker om geen pasta te hoeven eten met goedkope pastasaus, wat mis ik die macaroni van mama toch. Geen pasta meer voor mij, het komt nu al voor een deel m'n strot uit, rijst daarentegen gaat er altijd wel in. Wat ik dus deze maand ook veel heb gegeten! En dit gaat raar klinken, maar koude rijst en honing is echt heel lekker.
Met de kinderen heb ik het ook erg gezellig gehad, T. van 15 jaar en M. van 9 jaar. Praten over de Twilight boeken, op de bank breien, 's avonds films kijken. En M. die heerlijke smoothies maakt met banaan en mango. Alsof ik weer even een klein broertje had.
En Z. die overheerlijke bananencake maakt, echt om van te smikkelen! Ik ga denk ik het recept vragen, dan kan ik het thuis ook maken en aan jullie laten proeven.
Van Tom leer ik heel veel over permaculture, het is echt heel interessant hoe dat allemaal in elkaar steekt. Hoe alles met elkaar in verbinding staat, bijv. dat ze ook buiten douchen zodat het water via de leiding weer de tuin in stroomt. En het gras wat is gemaaid wordt weer gebruikt voor mest, etc. En ja verder eten ze hier ook erg gezond. Dus koffie, snoep en frisdrank zat er even niet in voor mij. Wat ik dus maar mooi heb overleefd!
Verder was er ook nog een andere man hier toen ik kwam, met hem had ik het ook erg gezellig! Kon goed met hem praten, maar ook nog 's ontzettend lachen. Hij is inmiddels al een weekje weg, dat maakt het toch stiller in het huis 's middags na het werken. Hij gaat ook richting Cairns reizen, dus waarschijnlijk kom ik hem daar nog tegen. Zou wel erg gezellig zijn!
Maandag ga ik 3 dagen naar Noosa en de 18e door naar Rainbow Beach om die vrijdag naar Fraser Island te gaan. Waar ik heel veel zin in heb!
Eerst ga ik in Noosa nog even wat dingen naar huis sturen, want anders is m'n backpack echt te zwaar. En ik moet ook nog m'n vlucht naar Melbourne boeken, waar ik rond de 20ste van april heen ga.
M'n terugvlucht naar Nederland is ook helemaal aangepast en de andere vlucht vanuit Alice Springs (waar ik niet meer heen ga, vanwege het geld) gaat nu vanuit Adelaide, waar ik daarvoor de Great Ocean Road tour heb gedaan.
Ik vlieg nu 10 juni terug naar Nederland, als het in Australië inmiddels winter is (niet zo als in Nederland, thank god) en in Nederland is het dan lekker zomer!
Zaterdag, morgen dus, gaan we naar een muziekevenement, dus dat wordt weer ff lekker dansen!
En zondag alweer m'n tas inpakken, om maandag verder te gaan.
Liefs!
Koala's & WWOOF
Weer even een update van mij, nog steeds in Brisbane.
Afgelopen maandag naar Lone Pine Koala Sanctuary geweest, en het was echt heel erg leuk! Alleemaal mooie dieren gezien en zoveel koala's! En ik ben ook nog 's met een koala op de foto geweest.
Er waren ook heel veel kangaroes! En daar heb ik me toch veel foto's van gemaakt! Die mogen jullie natuurlijk allemaal vrolijk bekijken.
Bij de busstop van het park kwam ik nog een Nederlandse meisje tegen die ook in Amsterdam woont, dus daar heb ik nog wat mee gekletst, was erg gezellig! Ze bleef maar een maand in Australie, toch een verschil met wat ik ga doen, haha. Anders zou mijn reis nu al voorbij zijn, nou gelukkig niet hahaha. Ook al klinkt 6 maanden wel erg lang, als je er zo over nadenkt.
Ik ben heel erg bezig geweest met werk zoeken hier, en toen heb ik bedacht dat ik eerst ga WWOOFen, dat is Willing Workers On Organic Farms. En dan kan je bij een gastgezin blijven, en dan werk je voor accomodatie en eten. Dus dat leek me een erg leuke ervaring, ben nu het boekje aan het doorspitten met adressen waar ik wel zou willen blijven, ga vanmiddag nog even bellen naar een paar. Had eerst nog naar een familie een mailtje gestuurd, maar daar heb ik nog geen reactie op gekregen. Helaas. Maar ja dat was ook de eerste pas.
Door al dit gedoe had ik mezelf een beetje gek gemaakt met geldzaken en werk vinden, gelukkig kon ik m'n moeder bellen die mij even gerust heeft gesteld. Het is gewoon lastig dat je nu opeens alles zelf moet doen, helemaal voor jezelf zorgen. Dus ik moet nu gewoon iets gaan doen waardoor ik een beetje ritme krijg in m'n reis. Dus dat WWOOFen leek mij een leuk idee. En misschien daarna nog even 2 weekjes fruit plukken, om toch een beetje geld te hebben verdiend.
Gister smste Elbrich, een meisje van de groep, dat ze ook in Brisbane zit, dus ga waarschijnlijk straks nog met haar afspreken, dus dat is wel gezellig! En ik moet zo ook nog ff 2 nachten extra boeken.
Nou als jullie straks een tijdje niks van horen betekent dat dus dat ik in de wildernis zit zonder bereik, haha. Maar ik ben toch stiekem opzoek naar een familie waar ze gewoon internet verbinding hebben en mobiel bereik. Want een maand (of korter) niet kunnen bellen met m'n moeder, dat gaat niet gebeuren hahaha.
TOT SNEL!
Liefs,
Natalia
Navigatie
Laatste reisverhalen
Laatste foto's
Er zijn nog geen fotoseries.
Laatste reacties
Blijf op de hoogte!
Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.
Links
